Els van Baarle

Els van Baarle maakte kennis met de batiktechniek tijdens haar textielopleiding. Batik komt van het woord: ambatik, en betekent tekenen met was. Delen van de stof worden met was afgedekt zodat daar de verf niet kan doordringen. Els kreeg grote belangstelling voor batik, en nam les van de bekende Raden Suwondo Sudewo van het museum Nusantara te Delft.
Bij hem werd de klassieke werkwijze geoefend. Later werden eigen vindingen toegevoegd. De manier waarop de was aangebracht wordt kan op de klassieke manier gebeuren, met de tjanting en de tjap (koperen stempel), maar ook met zelf gemaakte stempels van papier of hout.
Door de stof steeds opnieuw te bewerken ontstaat er een gelaagdheid zodat de volgorde van werken nauwelijks te achterhalen is.
De doeken die zo ontstaan hebben inmiddels ook internationaal de aandacht getrokken.
Prijzen in Amerika, Korea en Nederland, publicaties in vele tijdschriften en boeken zijn het
gevolg.
De inspiratiebron van het werk van Els van Baarle ligt in het verleden. Zij werkt lange periodes aan een thema, zoals bijvoorbeeld over de overblijfselen van Pompeii. Nu werkt ze aan een serie over de tekens die mensen achterlaten: script. Ook is een serie in wording over de grafstenen van de kerk in Brouwershaven. Naast de gebatikte doeken werkt ze ook aan borduurwerken over dezelfde thema's, zodat die een eenheid vormen. Ze vindt bij borduren veel overeenkomsten met batik. Ook hier wordt heel langzaam gewerkt, laag over laag. Schilderen met de kleuren van de draad.